MENU






Przemiana



Wszystko to, co pojawia się w życiu człowieka, ma określony i przewidziany przez Boga sens i cel. Dobrze jest tak właśnie spojrzeć na własne namiętności, choroby, konflikty, problemy. Źródłem przemiany, jest łaska. Bóg przemienia człowieka. Nie jesteśmy w stanie powstrzymać się przed wieloma błędami i słabościami, jak również uniknąć możliwie wszystkich grzechów. Nawet nasze grzechy mają jakieś ukryte znaczenie prowadzące do przemiany, na drodze zbawienia.

Bóg chce przemienić swoje stworzenie, lecz człowiek opiera się, często nie będąc tego świadomym. Niechęć do zmiany myślenia, niezgoda na reinterpretację swojego życia, upieranie się przy opinii, jakie mamy w odniesieniu do osób, które nam towarzyszą, brak zgody na rzeczywistość, która jest inną od moich oczekiwań, powoduje zamknięcie się na przemianę. Z czasem uświadamiamy sobie, że to wszystko, co wydarzyło się w naszym życiu, było nam potrzebne dla: poznania siebie, poznania Boga, przebudzenia wewnętrznego, opamiętania się, zrezygnowania z nadmiernych oczekiwań. Najważniejsze jest to, że Bóg chce dokonać w nas przemiany za pomocą kryzysów, konfliktów, żalu, gniewu, zamykania się w sobie, smutku. Potrzeba było zdominowania przez namiętność, zazdrość, seksualność, drażliwość, lęki, aby czując się zniewolonym, niezdolnym do dalszego życia, pozwolić się poprowadzić drogą pragnień Boga.

Nic z siebie nie wyrzucam, lecz dążę do tego, aby sytuacje, wydarzenia, które mnie niepokoją - przemienić. Tam, gdzie odczuwam bezsilność i własną nieudolność, tam odkrywam wartość, szansę, źródło stworzone dla mojej przemiany. Nie trzeba usuwać z siebie złych nawyków, tego, co mnie niepokoi w myślach, odczuciach, pragnieniach, wyobraźni. Rozmawiam z nimi przez Chrystusa. Rozmawiam o nich z Chrystusem. Uczę się widzieć ich znaczenie dla mojego duchowego wzrastania w Chrystusie.

Pragnieniem autora strony jest okazanie wsparcia i towarzyszenia tym wszystkim, którzy potrzebują przemiany lub są na tej drodze. Proponowane teksty, inspirowane doświadczeniem wielu osób, niech staną się słowem zachęty do refleksji nad pielgrzymowaniem do domu Ojca.

Ks. Józef Pierzchalski SAC



Przez określenie «niebo» chcemy powiedzieć, że Bóg - Bóg, który stał się nam bliski - nie opuszcza nas nawet w chwili śmierci i po niej, lecz ma dla nas miejsce i daje nam wieczność; chcemy powiedzieć, że w Bogu jest dla nas miejsce. Aby trochę lepiej zrozumieć tę rzeczywistość, popatrzmy na nasze życie: wszyscy doświadczamy tego, że dana osoba po śmierci nadal w jakiś sposób istnieje w pamięci i w sercu tych, którzy ją znali i kochali. Moglibyśmy powiedzieć, że w nich nadal żyje jakaś cząstka tej osoby, lecz jest jakby «cieniem», ponieważ także to przetrwanie w sercu bliskich jej osób musi się skończyć. Bóg natomiast nigdy nie przemija, a my wszyscy istniejemy mocą Jego miłości. Istniejemy, ponieważ On nas kocha, ponieważ jesteśmy Jego pomysłem i On powołał nas do życia. Istniejemy w myślach i w miłości Boga. Istniejemy w całej naszej rzeczywistości, a nie tylko we własnym «cieniu». Nasza pogoda ducha, nasza nadzieja, nasz pokój opierają się właśnie na tym: że u Boga, w Jego myśli i w Jego miłości, nie tylko może przetrwać nasz «cień», lecz w Nim, w Jego stwórczej miłości jesteśmy strzeżeni i w Niego włączeni z całym naszym życiem, z całym naszym istnieniem w wieczności.


To Jego miłość pokonuje śmierć i daje nam wieczność, i tę właśnie miłość nazywamy «niebem»: Bóg jest tak wielki, że jest w Nim miejsce również dla nas. A Człowiek Jezus, który jest zarazem Bogiem, jest dla nas gwarancją, że byt-człowiek i byt-Bóg mogą istnieć i żyć na wieki jeden w drugim. To oznacza, że z każdego z nas przetrwa nie tylko jakaś część, która zostaje nam, by tak powiedzieć, wyrwana, podczas gdy reszta ulega zniszczeniu; oznacza to raczej, że Bóg zna i kocha całego człowieka, to czym jesteśmy. I Bóg przyjmuje do swej wieczności to, co teraz, w naszym życiu - na które składają się cierpienie i miłość, nadzieja, radość i smutek - wzrasta i się urzeczywistnia. Cały człowiek, całe jego życie zostaje przez Boga wzięte i, w Nim oczyszczone, otrzymuje wieczność. Drodzy przyjaciele! Uważam, że ta prawda powinna nas napełniać głęboką radością. Chrześcijaństwo nie głosi tylko jakiegoś zbawienia duszy w nieokreślonych zaświatach, gdzie to wszystko, co w tym świecie było dla nas cenne i drogie, miałoby zostać unicestwione, ale obiecuje życie wieczne, «życie w przyszłym świecie»; nic z tego, co jest dla nas cenne i drogie, nie ulegnie zniszczeniu, lecz będzie miało pełnię w Bogu. Wszystkie włosy na naszej głowie są policzone, powiedział pewnego dnia Jezus (por. Mt 10, 30). Świat ostateczny będzie dopełnieniem również tej ziemi, jak stwierdza św. Paweł: także stworzenie «zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych» (Rz 8, 21). A zatem staje się zrozumiałe, że chrześcijaństwo daje mocną nadzieję na świetlaną przyszłość i otwiera drogę do urzeczywistnienia tej przyszłości. My, właśnie jako chrześcijanie, jesteśmy powołani do budowania tego nowego świata, do pracy nad tym, aby pewnego dnia stał się «światem Bożym», światem, który przewyższy wszystko, co my sami moglibyśmy zbudować. W Maryi Wniebowziętej, która ma pełny udział w zmartwychwstaniu Syna, kontemplujemy urzeczywistnienie ludzkiego stworzenia według «świata Bożego».


Benedykt XVI



Nowa książka ks. Józefa Pierzchalskiego SAC

Walka duchowa



Życie chrześcijańskie, życie wiarą jest walką. W każdej pokusie i nieporządku natury trzeba dostrzegać szatana. Pokusa wydobywa na zewnątrz wewnętrzny nieporządek człowieka, który szatan rozwija, pomnaża. W walce duchowej chodzi o wzrost Bożego obrazu w duszy człowieka, a wzrost ten dokonuje się w walce. Mówiąc o wzroście duchowym, mamy na uwadze naśladowanie Chrystusa. Dusza człowieka jest włączona do walki, w której Chrystus jest przeciw królestwu ciemności. Orygenes to zmaganie nazywa bitwą duchową.
Dlaczego konieczne jest podejmowanie walki duchowej? Ponieważ nasza wiara jest rozbijana. Niektórzy odrzucają Boga, aby bez przeszkód korzystać z przyjemności życia. Wiara ujawnia się w jakości życia, w naszych wyborach. Wiara jest więzią z Bogiem, ale też więzią z Kościołem, z wartościami, które wpływają na rozwój naszej wiary. Mamy problem zarówno z wiarą, jak i z miłością Boga i człowieka. Miłość jest wyborem. Im bardziej dojrzała miłość, tym dojrzalszy wybór. Miłować Boga to wybierać Tego, który nas pierwszy umiłował. Gdy doświadczamy miłości, doświadczamy równocześnie wzrastania w pokorze.
Walka duchowa to walka o wiarę. Rodzi się ona z wiary i do wiary prowadzi. Jest to walka wewnętrzna, którą musi prowadzić człowiek wierzący, aby przeciwstawić się grzechowi toczącemu wojnę z prawem Bożym (por. Rz 7,22-23), z żądzami, które walczą w jego ciele (por. Jk 4,1), z cielesnymi pożądaniami, które walczą przeciwko duszy (por. 1 P 2,11). Przeciwnikami człowieka wierzącego są grzech, szatan, piekło. Zwyciężanie demonów jest łaską daną nam przez Chrystusa. Tylko On, który żyje w nas, może pokonać mieszkające w nas zło, a walka duchowa jest tym polem, gdzie Chrystus odnosi zwycięstwo nad złem, grzechem, piekłem.
Chrystus odniósł zwycięstwo nad szatanem, ale naszą powinnością jest urzeczywistnienie tego zwycięstwa w naszym życiu. Chrześcijanina zawsze czeka walka duchowa, będąca termometrem naszej wary: dobro drugiego, przebaczenie, radość z powodu dobra czynionego przez innych. Najważniejsza walka, jaką musimy stoczyć w swoim życiu, to walka duchowa. Wrogiem naszym nie jest drugi człowiek, lecz szatan. Nasz czas powinniśmy przeznaczać na odbudowywanie tego, co zostało w naszej wierze i miłości do Boga zniszczone lub niebezpiecznie osłabione.


Spis treści

WSTĘP (5)

OSOBOWE ZŁO (9)
Istnienie demonów (9)
Demoniczne pokusy (19)
Działanie szatana (26)
Strategia szatana (34)
Przekleństwo (40)
Utrata poczucia sacrum (47)
Demon południa (54)
Okultyzm (56)
Opętanie (63)

PRZYGOTOWANIE DO WALKI DUCHOWEJ (67)
Potrzeba przebudzenia (67)
Rozeznawanie duchów (69)
Mieć święte myśli (77)
Grzech (80)
Tajemnica lęku (86)
Kryzys duchowy (92)
Nawrócenie, wyrzeczenie, przebaczenie (95)
Jedność w sobie (100)
Modlitwa i post (103)
Jak walczyć? (107)

PORZĄDEK DUCHOWY I MORALNY (115)
Zapora stawiana złu (115)
Nie wódź nas na pokuszenie (127)
Walka z pokusą (131)
Miejsce walki duchowej (141)
Wolność w pragnieniach (142)
Narzędzia w walce duchowej (146)
Egzorcyzm (151)
Modlitwa uwolnienia (153)
Odnowić w sobie bojaźń Bożą (160)
Uzdrowienie duchowe (167)
Błogosławieństwo (176)
Sakramentalia (181)

ZAKOŃCZENIE (187)



ISBN 978-83-7919-165-9
Wydawnictwo: Apostolicum
Format: 145 x 202 mm
Ilość stron: 192
Cena: 25.00 zł





Strona istnieje od: 8 grudnia 2003 r.
Adres e-mail: pierzchalski54@gmail.com




BANNER NASZEJ STRONY

przemiana.biblia.pl





Strona PRZEMIANA zotała wyróżniona
na I Ogólnopolskim Konkursie Chrześcijańskich Witryn Internetowych
o nagrodę św. Izydora



Liczba wyświetleń strony: 163524 * Liczba gości online: 23 * Ostatnia aktualizacja: 2020-08-14
© 2002-2020 by ks. Józef Pierzchalski SAC